วันนี้เปนวันแรกหลังจากไม่ได้เข้ามานานหลายปี (ตามความรู้สึก)

เอ่อ...พูดไงดีละ....เพราะว่าเข้ามาอ่านของคนอื่นน่ะ ฮ่าๆ

กลับไปอ่านอันเก่าๆแล้วตลกดี...
........

นี่ก้ปี 5 แล้ว 5 ปีที่ผ่านมากับการเรียนหมอ ได้ข่าวว่าหัวกลวงสุดๆ

ครั้งแรกที่เขียนสเปซนี้คือ ตุลา ปี 48 นั่นก้คือ ปี 1 เทอม 2 ตอนนี้คือ ปี 5 เทอม 3 (กอง 3)

นานจิงๆ

ผ่านมาครบทุกวิชาที่ต้องเรียน ใน GP (General practise) แล้ว
ในที่สุด ก้รู้ว่าตัวเองนั้นก้มีความฝันเหมือนกัน
รู้สึกดีจิงๆ



ขอให้ทุกคนตามหาความฝันให้เจอ

ชีวิตปี 4 ผ่านมาจนถึงบล๊อกที่3

เรียน อะไรกันมาบ้าง

 

....

 

สูติ-นรีเวช 12 week

ออร์โธ 5 week

นิติเวช 1 week

rehab 2 week

commed 4 week

ศัลย์ เรียนมาได้ 6 week และเหลืออีก 6 week ตาย!!!

ยังไม่ได้อ่านสอบมิดบล๊อกเลย

 

จบข่าว

 

หลังจากขึ้นบล๊อกนี้ ก้รู้ตัวเลยว่าจำของเก่าไม่ได้เลย

 

โง่มาก!!!

 

gross anatomy ลืมหมด

 

ฉะนั้นชีวิตในบล๊อกนี้มัน ช่างลำบากซะจิง

 

ช้านพลาดไปแล้วที่ไม่ตั้งใจเรียน

 

พลาดจิงๆ

 

รึว่าจะพลาดตั้งแต่มาเรียนคณะนี้น้า

 

ortho = ตรง  pais = เด็ก

 

ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่ในสูติ-นรีเวช มาได้ 8 สัปดาห์แล้ว

....

บล๊อกแรกของการเปน นศ.พ.ปีที่ 4... ช่วงอาทิดแรกทำไรก้เอ๋อ ทำไรก้ไม่เปน งงๆก่งก๊ง ไปหมด

....

ต้องทำคลอด 5 case กะ attend case 10 case กะรายงาน 8 ฉบับ

 

โอ้วววว ชีวิตช้านนนนนนนน เหนื่อยน้ารู้มั้ย

....

 

ไอ้ทำคลอดนี่ดิ ดูดพลังอย่างมาก แถมเสียเวลามากมายกว่าแม่จะคลอดอ่ะ เฝ้าแล้วเฝ้าอีก

บางวันเฝ้ามากกว่า 10 ชั่วโมงอัพ  เหนื่อยมาก!!!!

 

สำหรับการดำรงชีพตอนนี้ก้ดำเนินไปด้วย การ round ward ทุกเช้า(เบื๊อเบื่อ)

ทำ ativity แต่ละวันเวียนตามสาย

เช่น วันจันทร์ ทำหมัน อ.OPD พ.ANC

 พฤ. จเร  ศ. OR เปนต้น

 

คงจะงงกันใช่ม้า ว่าจเร คืออะไร

 

 

 

มันคือเบ๊!!! นั่นเอง คือเราจะทำทุกอย่างที่พยาบาลเค้าโทรมาตามสรุปก้คือแพทย์เวรช่วงกลางวันนั่นแหละ

 

อืม...พูดถึงรายงานก้เครียด...ตายละ ไปปั่นต่อดีก่า แย่แล้วๆๆๆ

 

 

สเปซถูกดองมานานจิงๆเนอะ

 

สิ้นปีอีกแล้วหรอเนี่ย..

ใกล้จบปี 3 แล้ว

วันที่ 14 ม.ค. จะสอบไฟนอล

และถ้าเปนไปตามตารางเดิม 25 ม.ค. นี้

ก็จะเป็นวันสิ้นสุดการสอบไฟนอลครั้งสุดท้ายในชีวิต

 

การสอบลำดับต่อไป..ก็จะเป็น National License (ใบประกอบโรคศิลป์) ฉบับ 1

 

ขึ้นปี 4 พร้อมกับเสื้อกราวน์แขนยาว (ร้อนจิงๆ)

จะไม่มีสอบมิดเทอม สอบไฟนอล คราวนี้ สอบมิดบล๊อค กับสอบลงบล๊อค

สอบเรื่อยๆ แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

เรียนๆ รับเคส ราวด์วอร์ด เขียนรายงาน สอบ

 

...

......

 

สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้า

2551/2008

 

ชอบปี 2007 จัง ผ่านไปไวเหมือนโกหก

...

ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา

ที่ทำให้มีวันนี้

ขอบคุณเทอ

ขอบคุณพวกแก

ขอบคุณ

...

รักจิงๆนะ

 

 

แวะมาอัพ..เล่นๆ หลังจากทิ้งไปนาน ... ก้ไม่รู้ว่าจะมีใครแวะมาดูอยู่มั่งมั้ย..ก้อัพส่งท้ายสิ้นปีละกัน...

ถ้ามีคนแวะผ่านมาอ่าน..ขอบคุณนะที่ยังคิดถึงกัน...ถ้าได้รับทราบ..จะรีบคิดถึงกลับทันทีหากท่านแสดงตัว ^ ^ (555+)

...เออ!! หลังจากการสอบอันหฤหรรษ์ที่ผ่านมา ผลพลอยได้...

ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคกระเพาะและลำไส้ไปซะแล้ว : อาการแสบท้องอยู่เป็นนิจ ท้องแข็งเกร็งกว่าปกติ ท้องร้องโครกคราก หิวข้าวอยู่ตลอดเวลา อ้วน!!

(โรคกระเพาะในภาวะอ้วน) = แสบท้องบ่อยมากไงก้เลยนึกว่าตัวเองยังกินไม่อิ่ม

 

 

ฝากไว้: มีความสุขกันละนิดวันละหน่อยละกันนะ ค่อยๆใช้ความสุขกันไปจนหมดปี

 

 

 

การพบกันคือจุดเริ่มต้นของการจากกัน

 

 

การจากกันคือจุดเริ่มต้นของการพบกันครั้งใหม่

 

 

 

 

...แต่ความจริงแล้ว...

 

ความจริงแล้ว

 

 

 

 

ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าจบสิ้น

 

ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเริ่มต้น

 

 

เพราะว่าทุุกสิ่งทุกอย่างจบลง..แล้วเริ่มใหม่

เริ่มใหม่...แล้วจบลง

 

 

 

................................................................................................

 

 

 

ปิดเทอม    5 วัน

 

สอบเส็ดวันอังคารที่ 4..ตอนบ่ายขับรถกลับโคราช

 

ถึงเร็วมาก เหลือเชื่อรถติดจรวด...ตกใจเลยตอนดูหน้าปัด เหยียบเกือบ 140 กม/ชม.

 

ช่วงหลังพยายามลดไม่ให้เกิน 120 ...ช่วงหลังมาอีกเริ่มกลัวตาย เอาซัก 110 ละกัน

 

สรุป ใช้เวลา 2 ชมครึ่ง จากขอนแก่นถึงโคราช

 

วันนั้นขับรถแล้วง่วงนอนโคตรๆเลย แบบว่าคืนนั้นทวน Phamaco ถึงตีสี่...แถมนอนไม่หลับอีก

มัวแต่คิดว่าสอบเส็ดแล้วจาทำไรดีหว่า...ได้นอนจิงก้ตี 5 กว่า ตื่น 7 โมง

 

สอบมาตั้งแต่ 20 สค แล้วก่อนหน้านี้ก้ต้องอ่านหนังสือๆๆๆๆๆๆ

เบื่อหนังสือจิง!!!

 

ตอนไปซีเอ็ดนะก้อยากได้หนังสือมาอ่านเล่นซักเรื่อง แต่ก้นะ...เห็นแล้วมันเหนื่อยจัง ขี้เกียดอ่านแล้ว

 

เพิ่งรู้ว่า Phamaco มันโคตรยากกกก ยากอะไรเยี่ยงนี้

(จากผลการสำรวจทัศนะคติต่อวิชานี้กับเพื่อนในกลุ่ม (บางคน) )

 

...วันก่อนนู้นไปซื้อยามากิน เห็นเภสัชเค้าจ่ายยา ก้เออ..ชีวิตเค้าดูสบายดีเนอะ ทำงานก้ไม่นัก

เลยกลับไปบอกเพื่อนมั่ง..เฮ้ย!! รู้งี้เรียนเภสัชดีกว่า สบายดี

เพื่อนสวนกลับทันที...แกชอบ Phamaco หรอวะ

"เออ..ไม่ว่ะ" 555+ 

 

ชีวิตนี้จาเรียนไรได้..ก้นะถูไถไปตามน้ำละกัน

ชีวิตนักศึกษาแพทย์ของเค้า

 

 

วันที่ 5 (วันพุธ)

 

ตื่นเที่ยง...

นอนดูหนังยูบีซีจนถึงบ่ายสอง..ค่อยอาบน้ำ

...

ไปแรด..ไร้สาระทั้งวัน

"อ่อ เริ่มดูซีรี่ย์กันอีกแล้ว..tree of haven "

เศร้ามากกกกกกกก..ร้องไห้ตาบวมเลย..ยิ่งนอนเพิ่งจะพอตายังมาบวมอีก

โทรมสุดๆๆๆ

 

 

วันที่ 6 (วันพฤ)

 

ตื่นบ่าย...(นอนตีห้าอ่ะนะ)

ไปกินสเต็กกะเพื่อน ที่ร้านเก่าแก่เปิดมาแต่เล็กแต่น้อย อร่อยจัง ^ ^

แล้วก้...

กลับมานอนอืดอยู่บ้าน ดูซีรี่ย์ต่อ

 

วันที่ 7 (วันนี้)

 

ตื่น l1 โมงครึ่ง

...บ่ายสอง กะลังจะไปอาบน้ำแล้วล่ะ

จะไปโรงเรียนซะหน่อย

 

ใกล้สอบ...

 

แย่อีกแล้ว

 

ตายๆๆๆๆๆๆ

 

ใครก้ตามที่ผ่านมาเม้นให้มั่งดิ

 

อยากอ่าน

 

ชอบสครับบ

สุดยอด!! ชอบทุกเพลงเลย

 

เอาไงดี???

เอาไงกันแน่..แบบนี้จะดีหรอ

ความรู้สึกมันไม่เหมือนเก่าแล้ว

 

...

 

ชีวิตมันจะดีขึ้น(มั้ย?)

 

ขอบคุณทุกคนจิงๆ

 

เพื่อนคนนึงอยู่วิดวะ เสียชีวิต 

 

เพื่อนคนนึงที่ไม่ใช่พี่ ไม่ใช่น้องเรา อกหัก (เศร้าว่ะ)

 

เพื่อนคนนึง โดนรูมเมทด่า ทางคำพูด และทางจดหมาย

 

เพื่อนคนนึง ที่เรารักมาก เครียดเพราะแคร์ทุกคนบนโลกใบนี้มากเกินไป

 

 

เพื่อนคนนึง...

 

คนนึง..เกลียดเรา

 

เพื่อนกลุ่มนึงกลุ่มนี้...รักเรา

 

ขอบคุณพวกแกจิงๆ รักพวกแกว่ะ

 

 

 

 

 

ชีวิตหลังการสอบมิดเทอมก้ได้ผ่านพ้นไป

พร้อมๆ หัวสมองอันโปร่งใส โล่งกลวง

ไม่มีอะไรตกค้างเหมือนสารพิษที่ก่อพยาธิสภาพ(lesion)ให้กับร่างกายเรา

ผ่านไป...

Phamaco

Parasite

Embryo

Mycrobio

Patho

...

แป๊ก

สุดๆ ก้ Patho ล่ะ

ดิ่งดาว เอิ๊ก!!

...

รักนะ 24 ชั่วโมง

เบิ้ลเอ เบิ้ลบี

 

 

กลับบ้าน..

 

กลับตอนศุกร์เย็น

 

วันนี้ก้อาทิด

 

บ่ายสองก้จะขึ้นรถกลับไปสู่ชีวิตเดิมๆที่มหาลัย

 

เง้อออ..

 

คิดถึงปิดเทอมจิงๆ

 

คงไม่ได้มาเขียนสเปซอีกนาน

 

เพราะเน็ตหอมานเล่นไม่ได้

 

ถ้าใจรักจิงต้องออกไปร้าน

 

ใกล้สอบมิดเทอมแล้วด้วย

 

กลับบ้านครั้งแรกและครั้งสุดท้ายก่อนสอบ

 

เออ..เมื่อวานไปไนท์

 

ได้เสื้อมาสองตัว

 

แว่นกันแดดก๊อปเรย์แบรนมาอัน

 

การ์ตูนห้าเล่ม

 

บัตรเติมเงิน

 

สรุป จน!!!

 

ปอลอ.รูปภูเก็ตอ่ะ จามีวันได้ลงมั้ย?? ซีดีมานเจ๊งอ่า

 

copy ลำบากมาก ได้ทีละไม่เกินสิบ ก๊อปไปก๊อปมาเครื่องแฮงค์

 

จาไปหาวิธีแก้ก่อน

 

ถ้าลำบากนักจาโทรไปบอกเพื่อนให้ไรท์ให้ใหม่ แต่จาพลาดบิกินี่อ่ะดิ

เพราะมานลบไปแล้ว

 

 

 

ทุกวัน

...

เบื่อ!!

อยากอยู่บ้าน

คิดถึงบ้านแล้ว

...

เพื่อน!!

...

....

.....

......

ต้องการใครสักคน

...

....

.....

จิงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 " แกพูดงี้มาอีกครั้งแล้วห่ะ " เสียงเพื่อนแว่วๆ มาในใจ (เอิ๊กๆ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไปภูเก็ตมา

 

ได้เจออะไรใหม่ๆ ได้เจอประสบการณ์ที่ดีๆ ที่ไม่เคยได้เจอ

 

ได้อาหารรสชาติอร่อยๆ

 

ไปพีพี

 

ไปดำน้ำดูปะการัง

 

ไปพังงา เขาพิงกัน (ใครที่เป็นคู่รักกันน่าจะไปนะ จาได้รักกันยั่งยืนยืนพิงกันเหมือนชื่อเขา) เขาตะปู (เกาะเจมส์ บอนด์)

 

ไปถ้ำลอด นอนลอดถ้ำ โดยเรือแคนนู

 

พักที่หาดกะตะ 2 คืน ป่าตอง 1 คืน ในเมือง 1 คืน

รวมไป 5 วัน 4 คืน

 

ไปแหลมพรหมเทพ เขารัง(ใช่ชื่อนี้มั้ยนะ)

 

จุดชมวิวเมืองภูเก็ต

 

ค่าครองชีพที่นี่สูงมากเลย

 

เวลาซื้อของแล้วได้ราคาคนไทยนะแทบจะกราบตีนเค้าเลยล่ะ

 

...

ขี้เกียดเขียนสุดๆ

 

เหนื่อยจิง

 

รูปไว้จะลงไว้วันหลังล่ะกาน

 

สงสัยคงไม่มีใครเข้ามาสเปซนี้แล้วล่ะ ขนาดเจ้าของมันยังไม่เข้าเล้ย

 

 

 

 

 

สอบเส็ดแล้ว...

เหมือนรู้สึกคาใจยังไงก้ไม่รู้

ไม่ร่าเริงเท่าที่ควร

ก้แหงล่ะ...

เหนื่อยสุดใจ

 

"จาไม่ทำอย่างงี้อีกแล้ว"

 

ประโยคเด็ดสุดฮิต

ที่เรานิยมพูดกัน

อ่านหนังสือถึงตี 5 ครึ่ง

ตื่น 7 โมง

สอบ 8 โมง ครึ่ง

ม่ายหวายๆ

หน้าตาโทรมลี่มั่กมาก

 

ป.อ.(โปรดอ่าน) เจอแมวผีหอแพทย์หลอกด้วยแหละ

ป.อ.2 อยู่บ้านแสนสุขใจ

 

วันนี้ เรียน lab immuno

เจาะเลือด!!!

จ๊ากกก

ตกใจตั้งแต่ตอนอ่าน lab guide

เหอๆ ไม่ได้กลัวเลือด หรือกลัวเข็ม อะไรทำนองนั้นนะ

แต่กลัวตัวเองเจ็บอ่ะ

เวลาเหนคนอื่นทำหรือว่าทำคนอื่นก้รับได้หน้าตาเฉย สบายใจ~

แต่นี่...

มันต้องสลับกันทำกะเพื่อนอ่ะ

เพื่อนมันก้กลัวเราจะเจ็บมันก้ไม่กล้าเจาะลึก

เจาะครั้งที่หนึ่ง ก็แล้ว เลือดออก..แต่น้อยมากกกกก ไม่พอๆ

เจาะครั้งที่สอง จะซ้ำที่เก่า แต่มันดันเจาะไม่ตรง (ไอ้บ้าเอ๊ย)

เลือดออกอีก แต่ก้น้อยมากกก

เจาะครั้งที่สาม เอาให้มันออกสิวะ รำคาญแล้ว

สรุป ออก!!

ป้ายเลือดบนสไลด์ ทดสอบเรียบร้อย เลือดไม่ตกตะกอน

Group O

(จิงแล้วก้รู้อยู่แล้วอ่ะนะ)

ทีนีเลย..

หน้าซีดเลย เสียเลือด(เว่อร์มาก)

เปนแบบไม่ไหวแล้ว ต้องนั่ง หน้าซีดมากก

คงเปนอาการคล้ายจะเปนลม 555

เพื่อนละแวกนั้นก้มาพัดกันใหญ่ อาจารย์ก้เดินมาถาม

"กลัวเลือดหรอ กลัวเข็ม"

อยากจะหันไปตอบว่า

"ไม่ได้กลัวนะ แต่มันรู้สึกไงก้ไม่รู้"

(รึว่าเค้าจะกลัวหว่า??) แต่ตอนนั้นมันตอบไม่ไหว

แบบวืบๆ อ่ะ

ไม่รู้เหมือนกัน แบบว่าเปนอารมณ์ประมาณว่าโกดเพื่อนด้วย

ที่มันเจาะเราตั้งหลายรอบ

เจาะรอบเดียวก้แบบว่าเส็ดไปและ ไม่ต้องเจ็บหลายครั้ง

 

สรุป โกดเพื่อนจนเปนลม 

ตอนนี้ยังโกดมันอยู่เลย ยิ่งมันเปนเพื่อนในกลุ่มด้วย ยิ่งโกดกว่าเพื่อนนอกกลุ่มหลายเท่า

 

ทีนี้มาตอนที่ต้องเจาะมันมั่ง เราก้เจาะครั้งเดียว จึ๊กเข้าไปเลย

รู้งี้แก้แค้นมันดีกว่า หึหึ (โรคจิตไปแล้ว)

 

....

....

 

มาเล่าถึงวันลอยกระทงกันมั่ง

ปีนี้หรอ "ลอยกะเพื่อนจ้า.."

เหอๆ จิงก้ลอยกะเพื่อนทุกปีแหละ

(ก้ไม่มีแฟนกะเค้านี่นา)

หนุกๆ

เล่มเกมฟรี น้องรหัส ให้บัตรมา

ไปเดินงานก้ไม่ได้ไรเลย

แต่ที่แน่ๆ ที่ได้ก้คงจะเปนของกิน

เต็มพุงเลย ฮ่าฮ่า

....

 

....

....

เหนื่อย...

เรียน lecture วันละ 7-8 ชม.

งง..

เรียนรายว้าเนี่ย

ง่วง..

ยิ่งกว่านั่งฟังนิทาน เรียนไป นอนไป

พอก..

ชีททับถม เยอะมากก

เชียร์..

ประชุม คิดงานเชียร์แทบทุกวัน จะตายแล้ววว

...

...

ตอนนี้พอประชุมเส็ดก้ง่วง

นอนก้นอนไม่พอ

นอนไม่พอ ก้ไปหลับในห้อง

พอหลับในห้อง ก้ไม่รู้เรื่อง แบบงงๆ

555+

ตาย!!!

 

สรุป!! มาบ่น

 

P.S. ขอเปนกำลังใจให้กับทุกคน 

(อย่าลืม กำลังใจวางไว้บนเก้าอี้แล้ว)