การพบกันคือจุดเริ่มต้นของการจากกัน

 

 

การจากกันคือจุดเริ่มต้นของการพบกันครั้งใหม่

 

 

 

 

...แต่ความจริงแล้ว...

 

ความจริงแล้ว

 

 

 

 

ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าจบสิ้น

 

ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเริ่มต้น

 

 

เพราะว่าทุุกสิ่งทุกอย่างจบลง..แล้วเริ่มใหม่

เริ่มใหม่...แล้วจบลง

 

 

 

................................................................................................

 

 

 

ปิดเทอม    5 วัน

 

สอบเส็ดวันอังคารที่ 4..ตอนบ่ายขับรถกลับโคราช

 

ถึงเร็วมาก เหลือเชื่อรถติดจรวด...ตกใจเลยตอนดูหน้าปัด เหยียบเกือบ 140 กม/ชม.

 

ช่วงหลังพยายามลดไม่ให้เกิน 120 ...ช่วงหลังมาอีกเริ่มกลัวตาย เอาซัก 110 ละกัน

 

สรุป ใช้เวลา 2 ชมครึ่ง จากขอนแก่นถึงโคราช

 

วันนั้นขับรถแล้วง่วงนอนโคตรๆเลย แบบว่าคืนนั้นทวน Phamaco ถึงตีสี่...แถมนอนไม่หลับอีก

มัวแต่คิดว่าสอบเส็ดแล้วจาทำไรดีหว่า...ได้นอนจิงก้ตี 5 กว่า ตื่น 7 โมง

 

สอบมาตั้งแต่ 20 สค แล้วก่อนหน้านี้ก้ต้องอ่านหนังสือๆๆๆๆๆๆ

เบื่อหนังสือจิง!!!

 

ตอนไปซีเอ็ดนะก้อยากได้หนังสือมาอ่านเล่นซักเรื่อง แต่ก้นะ...เห็นแล้วมันเหนื่อยจัง ขี้เกียดอ่านแล้ว

 

เพิ่งรู้ว่า Phamaco มันโคตรยากกกก ยากอะไรเยี่ยงนี้

(จากผลการสำรวจทัศนะคติต่อวิชานี้กับเพื่อนในกลุ่ม (บางคน) )

 

...วันก่อนนู้นไปซื้อยามากิน เห็นเภสัชเค้าจ่ายยา ก้เออ..ชีวิตเค้าดูสบายดีเนอะ ทำงานก้ไม่นัก

เลยกลับไปบอกเพื่อนมั่ง..เฮ้ย!! รู้งี้เรียนเภสัชดีกว่า สบายดี

เพื่อนสวนกลับทันที...แกชอบ Phamaco หรอวะ

"เออ..ไม่ว่ะ" 555+ 

 

ชีวิตนี้จาเรียนไรได้..ก้นะถูไถไปตามน้ำละกัน

ชีวิตนักศึกษาแพทย์ของเค้า

 

 

วันที่ 5 (วันพุธ)

 

ตื่นเที่ยง...

นอนดูหนังยูบีซีจนถึงบ่ายสอง..ค่อยอาบน้ำ

...

ไปแรด..ไร้สาระทั้งวัน

"อ่อ เริ่มดูซีรี่ย์กันอีกแล้ว..tree of haven "

เศร้ามากกกกกกกก..ร้องไห้ตาบวมเลย..ยิ่งนอนเพิ่งจะพอตายังมาบวมอีก

โทรมสุดๆๆๆ

 

 

วันที่ 6 (วันพฤ)

 

ตื่นบ่าย...(นอนตีห้าอ่ะนะ)

ไปกินสเต็กกะเพื่อน ที่ร้านเก่าแก่เปิดมาแต่เล็กแต่น้อย อร่อยจัง ^ ^

แล้วก้...

กลับมานอนอืดอยู่บ้าน ดูซีรี่ย์ต่อ

 

วันที่ 7 (วันนี้)

 

ตื่น l1 โมงครึ่ง

...บ่ายสอง กะลังจะไปอาบน้ำแล้วล่ะ

จะไปโรงเรียนซะหน่อย